Anne van As maakt schilderijen, muurschilderingen en tekeningen die meer zijn dan louter een registratie van de zichtbare werkelijkheid. In een heldere, figuratieve stijl toont ze toegankelijke onderwerpen zoals een ijsbeer, een konijn of een hert. Het zijn allemaal onderwerpen die een zekere mate van vertedering of herkenning oproepen. Bij nadere beschouwing echter, bekruipt je al snel een unheimisch gevoel.

Dat gevoel komt voort uit de manier waarop Van As haar onderwerpen op het doek zet. De uitstraling van haar werk is het resultaat van een weloverwogen geheel aan keuzes: van de door Van As gekozen uitsnedes en vereenvoudigde vormen, tot de enigszins koele kleurkeuzes en de manier van schilderen waarbij zij de verf nauwgezet laag over laag heel dun aanbrengt. De kleinste details zijn bepalend. Zo komt Van As tot beelden die een droomachtige, zachte kwaliteit hebben maar die ondanks hun aanvankelijk toegankelijke onderwerpen, toch lastig te duiden zijn.
De manier waarop Anne van As dieren op het doek of muur hanteert en manipuleert maakt dat er een nieuwe laag of betekenis toegevoegd wordt; de werken trekken je tegelijkertijd aan en stoten je af door een unheimische sfeer. De uitsnedes die ze maakt en de plaatsing van het onderwerp zijn heel weloverwogen en bepalend voor de werking van het schilderij, evenals de kleurkeuzes en materialisatie: Ze werkt laag over laag, heel dun, heel aftastend toe naar dat ene juiste beeld met die sterke merkwaardige droomachtige kwaliteit en dualiteit; eenzaam en toch geborgen.